لندن، کلانشهری بر حاشیه رود تیمز

0

لندن

لندن یکی از شهرهای بزرگ دنیاست که جمعیت ناهمگونی حدود ۸ میلیون نفر را در خود جای داده است. این شهر تاریخی از دیرباز قلب فعالیت‌های اقتصادی بریتانیا بوده است. شهری که با جاذبه‌های توریستی زیاد، جشنواره‌های پرآب‌ورنگ، پیشینه تاریخی غنی و ترکیب نژادی گوناگون و هزار قوم مورد توجه افراد زیادی قرار داشته است. لندن شهری با اقتصاد جهانی و منضبط است که توسط شهرداری، شورای شهر و مدیران بخش سیتی اداره می‌شود.

پیشینه شهری لندن

روزی که رومی‌ها، لاندینیوم را بنا کردند هیچگاه تصور نمی‌کردند شهرشان قرن‌ها بعد یکی از بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین شهرهای عالم شود. این شهر باستانی ۱۷ سال فرصت داشت تا نطفه دستاوردهای امپراتوری روم را درون خود بپروراند. اما دستاوردهای رومی در هجوم تند قبایل بومی بر باد رفت و شهر در سال ۶۱ میلادی نابود شد. با این وجود، لاندینیوم تا قرن ۵ میلادی بر پای ایستاد و با سقوط امپراتوری، اضمحلال آن آغاز شد و ساکنانش به همان آرامی که سکنی گزیده بودند شهر را ترک کردند. اما آنگلوساکسون‌ها دوباره در سده ششم میلادی دست به احیای میراث رومی زدند و در کنار خرابه‌های لاندینیوم شهری برپا کردند که لاندنویک نام گرفت. انگلوساکسون‌ها حدود ۲۰۰ سال در شهر نوپایشان جان و روح دمیدند و سرانجام این وایکینگ‌ها بودند که در سال ۸۵۱ میلادی به آن پایان دادند. وایکینگ‌ها هرچند خاک لاندنویک را به توبره کشیدند، پس از صلح با آلفرد کبیر پادشاه انگلستان این شهر را ترک کردند و تا یک قرن بعد به آن بازنگشتند. لاندنویک دیگر قابل سکونت نبود و از آن مهم‌تر استحکامات دفاعی شهر به شدت آسیب‌پذیر بود از این رو آلفرد کبیر دستور بازسازی شهر قدیمی و متروک لاندینیوم را داد و جمعیت دوباره به درون حصارهای رومی بازگشتند. شهری که این‌بار ایلدویچ نام گرفت. ایلدویچ آرام آرام رشد کرد و توسعه یافت. همین رشد بود که دوباره به آتش طمع وایکینگ‌ها دامن زد و آنها را واداشت تا بار دیگر بادبان‌های افسانه‌ایشان را در برابر امواج خروشان برافرازند. ایلدویچ آنقدر تاب آورد که در قرن ده در کنار مقر حکومت انگستان؛ وینچستر، قرار گرفت. از این دوره شهر لندن موقعیت خودش را در چارچوب نظام سیاسی تثبیت کرد و در قرون وسطی زمانی که ویلیام فاتح بر تخت سلطنت جلوس کرد لندن را به حاشیه قدرت سیاسی کشاند. سال ۱۰۹۷ میلادی با تفکیک مقر حکومت از مقر سیاسی دولت، ویلیام کاخی باشکوه در وستمینستر برپای کرد که سبب اعتبار دوچندان لندن که در همسایگی‌اش بود شد. کاخی که همچنان مقر سلطنت بریتانیاست. در قرن دوازدهم میلادی لندن آنقدر پر و بال گشوده بود که بتواند وستمینستر را در آغوش بگیرد و برای همیشه با کنار زدن قدرت وینچستر پایتخت بلامنازع امپراتوری بریتانیا شود. جمعیت لندن که در قرن سیزدهم میلادی به ۱۰۰ هزار نفر بالغ شده بود در قرن چهاردهم در نبرد با طاعون سیاه قرون وسطی شکست خورد و به نصف کاهش یافت. طاعون یک بار دیگر نیز، اما برای آخرین بار، در قرن هفدهم سراغ لندن‌نشینان آمد و نیمی از جمعیت شهر را به کام مرگ کشاند. از آن پس اما با رشد بهداشت عمومی و رشد علوم تجربی، جمعیت لندن نه تنها دستخوش حوادثی از این دست نشد، سهل است که آنقدر بزرگ شد و رشد کرد که در قرن ۱۹ لقب بزرگ‌ترین شهر ارض مسکون را زیب خود کرد. لندن این افتخار را بیشتر مدیون گسترش خطوط حمل‌ونقل ریلی خود بود که انبوه حاشیه‌نشینان را به ورود به شهر فراخواند. رشد لندن در تمام طول قرن ۱۹ ادامه یافت و آنقدر ستوه‌آور شد که مسئولان در اندیشه سیستم حمل و نقل جدیدی افتادند و مترو لندن در ۱۸۶۳ رونمایی شد. اما شهری که از آخرین هجوم وایکینگ‌ها در قرن ده میلادی دیگر تجربه رعب‌آوری را تجربه نکرده بود در جنگ جهانی دوم به شدت آسیب دید و تا دهه ۷۰ میلادی بازسازی آن به طول انجامید. بازسازی که در معماری شهر خود را نشان داد. سال ۱۹۶۵ با افزوده شدن حاشیه لندن به شهر آن چیزی را پدید آورد که امروزه به نام لندن بزرگ می‌شناسیم. جنگ جهانی دوم که به پایان رسید موج مهاجران به لندن سرازیر شد و از این شهر یک جامعه ناهمگون لندنی تمام‌عیار ساخت. لندنی که امروز با بیش از ۸ میلیون نفر جمعیت و ۳۰۰ زبان زنده یکی از پیشرفته‌ترین شهر‌های جهان است.

تاریخ اجتماعی لندن

لندن

نگاهی به تاریخ اجتماعی لندن نشان می‌دهد که جمعیت این شهر از ۵٫۶ میلیون نفر در سال ۱۸۹۱ به ۳ میلیون نفر در سال‌های وقوع جنگ جهانی دوم کاهش یافت. این روند کاهش جمعیت تا چندین دهه پس از جنگ ادامه داشت و تا ۲ میلیون نفر نیز رسید. بخش بزرگی از کاهش جمعیت لندن معطوف به دلایلی همچون تغییر ساعت کاری، گسترش سیستم حمل‌ونقلی و افزایش خودروهای شخصی، میل به زندگی در خارج از شهر و ….بود. این روند اجتماعی سبب خالی شدن مرکز شهر از جمعیت اصلی و جایگزین شدن جمعیت ناهمگونی از اقلیت‌ها و مهاجران شد. به‌گونه‌ای که بخش‌های داخلی لندن بیش از یک سوم جمعیت خود را در این دوره از دست داد و گروه‌هایی از ولز، اسکاتلند، ایرلند، هند و حتی فرانسه، یونان، ترکیه و یهودیان لهستان و روسیه هر کدام در منطقه مشخصی ساکن شدند. از این رو سیاست‌های مدیریت شهری برای بازگرداندن ساکنان اصلی و موسسه‌های کوچ‌کرده به حومه شهر و سیاست‌های تشویقی برای جلوگیری از مهاجرت به بیرون شهر آغاز شد. پیامد این سیاست‌ها در دهه ۱۹۸۰ جواب داد و از ریزش جمعیت شهری کاسته شد. جمعیت لندن در دهه ۱۹۹۰ رشد قابل ملاحظه‌ای کرد و از مرز ۷ میلیون نفر گذشت.

مهاجرت و ترکیب نژادی

لندن

لندن از جمله شهرهای بزرگ مهاجرپذیر دنیاست که در جنوب شرقی انگلستان در دوسوی رودخانه تیمز قرار گرفته است. در سرشماری‌‌های سال ۲۰۰۶ میلادی جمعیت این شهر ۷ میلیون و ۵۱۲ هزار و ۴۰۰ نفر و جمعیت کلانشهر لندن یعنی شهر به همراه حومه‌اش بین ۱۲ تا ۱۴ میلیون نفر تخمین زده شد. میزان تراکم جمعیتی لندن ۱۲هزار و ۳۳۱ نفر در هر ۴٫۷۶۲ کیلومتر مربع است. ترکیب نژادی این شهر نیز بسیار گسترده است. ۶۹٫۶ درصد شهر را سفیدپوستان از نژادهای مختلف تشکیل می‌دهند، ۳٫۴ درصد شهروندان دو رگه هستند، ۱۲٫۹ درصد متعلق به نژادهای جنوب آسیا و ۱۰٫۸ لندنی‌ها سیاهپوست هستند. براساس سرشماری سال ۲۰۱۱ بریتانیا ۴۸٫۴٪ مردم شهر لندن مسیحی، ۲۰٫۷ % بدون دین، ۱۲٫۴٪ مسلمان، ۵٪ هندو، ۱٫۸٪ یهودی، ۱٫۵٪ سیک، ۱٪ بودایی هستند.

شهر جشنواره‌های هزار رنگ

لندن از دیرباز شهر جشنواره‌های گوناگون بوده است. در هر ماه به فراخور مناسبتی جشنواره‌های خیابانی در این شهر برگزار می‌شود. جشنواره‌هایی که طیف گوناگونی از رویدادهای ورزشی تا فرهنگی و تاریخی را در برمی‌گیرد؛ مانند جشنواره موسیقی کلاسیک پرامز (Proms) که از ۱۲۰ سال پیش بین ماه‌های ژوییه تا سپتامبر در رویال ‌آلبرت ‌هال (Royal Albert Hall) برگزار می‌شود، مسابقه‌های تنیس ویمبلدون که قدیمی‌ترین تورنمنت تنیس جهان است و از سال ۱۸۷۷ هر تابستان به مدت دو هفته هزاران نفر را مجذوب می‌کند، کارناوال ناتینگ هیل (Notting Hill Carnival) که جشنواره‌ای ملهم از فرهنگ کارائیبی است که به قرن ۱۹ بازمی‌گردد و در ماه آگوست برگزار می‌شود، جشنواره تیمز (The Thames festival) که بین وستمینستر بریج و تاور بریج برگزار می‌شود، جشنواره فیلم لندن، جشن بون‌فایر نایت (Bonfire Night) که به ماجرایی آتش گرفتن پارلمان در سال ۱۶۰۵ بازمی‌گردد، مسابقه‌های قایق‌رانی دانشجویان آکسفورد و کمبریج که از سال ۱۸۵۶ هر سال در ماه آوریل برگزار می‌شود، جشنواره گل چلسی که از ۱۹۱۳ هر سال در ماه مه در چلسی هاسپیتال برگزار می‌شود، مراسم رژه رنگ‌ها (Trooping the Colour) که از قرن ۱۸ هر سال در موعد مقرر اجرا می‌شود و جشنواره قهوه لندن در کارخانه قدیمی ترومن در منطقه تاریخی شرق لندن برگزار می‌شود.

جاذبه‌های گردشگری

لندن

لندن جاذبه‌های توریستی زیادی دارد. کاخ باکینگهام، موزه بریتانیا، گالری ملی، صومعه وستمینستر، موزه مادام توسو، برج لندن، سه موزه بزرگ کنسینتون جنوبی، باغ وحش لندن، بیگ بن، چرخ‌وفلک مشهور به چشم لندن، رویال آلبرت هال، گالری‌های تِیت (Tate galleries) در کنار برج‌هایی مانند شارد، سنت ماری ایکس (St Mary Axe 30)، واکی تاکی، برج خیابان بیستم فنچرچ (Fenchurch Street) بیشترین گردشگران را به خود جذب می‌کند. هر سال ۲۵ میلیون نفر از این شهر بازدید می‌کنند که نشان از جاذبه‌های زیاد گردشگری و فرصت‌های فراوان شغلی و آموزشی آن دارد. این امر از ۱۱۰ هزار دانشجویی که سالیانه برای تحصیل در دانشگاه‌ها و کالج‌های معتبر وارد لندن می‌شوند دانسته می‌شود.

اقتصاد جهانی شهر

لندن شهری جهانی با اقتصادی بزرگ است. حدود ۱٫۵ میلیون نفر نیروی حرفه‌ای در بخش‌های مالی و صنعتی لندن مشغول به کار هستند. انگلستان بیشترین تعداد شعبه‌های بانک‌های خارجی را دارد که بیشتر آنها در شهر لندن قرار دارند. نهاد نظارت بر شهرهای اروپایی (European Cities Monitor) هر سال بر اساس ۱۲ معیار؛ دسترسی آسان به بازار و مشتریان یا مصرف‌کنندگان، در دسترس بودن نیروهای متخصص و کاردان، کیفیت ارتباطات نوین، وضعیت ارتباط‌های حمل و نقل با دیگر شهرهای کشور و جهان، ارزش پول، قیمت نیروی کار، در دسترس بودن محل کار و دفتر، خدماتی که دولت مرکزی با سیاست‌های مالیاتی و مالی برای فعالیت‌های اقتصادی در نظر می‌گیرد، زبان، رفت‌وآمد آسان درون شهر، کیفیت زندگی نیروی کار، وضعیت آلودگی هوا به بررسی و رتبه‌بندی بهترین شهرهای اروپا برای سرمایه‌گذاری می‌پردازد. در فهرست این نهاد معتبر اروپایی، از سال۱۹۹۰ شهر لندن هر سال در صدر بهترین شهر اروپا ایستاده است. لندن همچنین با معیار شناخته‌شده‌ترین شهر در اروپا لندن در کنار پاریس در صدر شهرهای اروپایی قرار دارد.

چهره چندگانه شهر

لندن

رشد تاریخی ناهمگون شهر لندن، چهره این شهر را کاملا متفاوت کرده است. بخشی که امروز به نام محدوده مربع (The Square Mile) یا سیتی شناخته می‌شود همان سکونت‌گاه محصوری است که رومی‌ها در حاشیه رود تیمز (Thames) ساخته بودند. بخش دیگری از شهر، سیتی (City of London) نام دارد که مرکز تجارت و قلب اقتصاد لندن است. روبروی سیتی در ساحل جنوبی تیمز، سوت‌وارک (Southwark) قرار دارد که فضاهای دینی و فرهنگی مانند کلیساهای بزرگ و سالن‌های تئاتر در آن واقع شده است و کمی آنسوتر شهر وستمینستر (City of Westminster) که بنیان‌های نظام پادشاهی انگلستان و دولت را در خود جای داده است. لندن بیش از ۶۰۰ میدان دارد که بعضی از آنها آثار تاریخی و هنری شهر محسوب می‌شود. هریک از این میدان‌ها بسته به نوع اثر هنری اطراف آن و سابقه تاریخی منطقه مورد نظر طراحی شده است. موضوعی که در شهرسازی جدید این شهر و مبلمان شهری مدرن آن نیز به‌درستی و دقت منظور شده است. به‌عنوان مثال در پارک‌هایی که پیش از این باغ منازل افراد مشهور و مهم بوده است صندلی‌های چوبی قهوه‌ای ‌سوخته با دسته‌های فلزی سیاه و مرمت‌شده یا قطعات چوب مشابه آن‌ها تعویض می‌شود.

مدیریت مدنی و منضبط شهر 

نحوه مدیریت لندن را می‌توان از شیوه نظافت شهر دریافت. نظافت همه‌روزه در لندن یکی از منحصر‌به‌فردترین شاخص‌های نمود‌های مدیریت شهری آن است. سنگفرش‌های شهری لندن هر روز تمیز می‌شود. یکی از وجوه مدیریت شهری لندن مشارکت همه ساکنان در تصمیم‌گیری‌ها به ویژه مشارکت در اجرای تصمیم‌هاست. مثلاً برخی از ساکنان مناطق گوناگون لندن در قالب گروه‌های شهروندی و اتحادیه‌های مدیریت شهری با همراهی سازمان‌های غیردولتی با هدف نظارت بر نحوه عملکرد نهاد‌های شهری لندن مرکزی واحد تشکیل داده‌اند. مهم‌ترین برنامه‌های اجرایی این گروه شامل حوزه مبلمان و ظاهر شهری نظیر ساخت‌و‌ساز‌های خرد و کلان، راه‌سازی،‌ نرده‌های خیابان، چراغ‌های عمومی و شهری، ثبت هویت واحد در تمام مناطق شهر لندن، نظارت بر تبلیغات شهری و محیطی، تزئینات مناسبتی و مواردی از این دست می‌‌شود.

شیوه عمل سامانه مدیریت شهری

لندن

سامانه مدیریت شهری کلانشهر لندن به شکل چندبخشی عمل می‌کند. شورای شهر لندن (London Assembly) دارای ۲۵ عضو است که توسط مردم برگزیده می‌شوند. انتخابات شوراهای شهر لندن به صورت انتخاب نمایندگانی از همه نواحی یا مناطق شهری است تا همه شهروندان را در بربگیرد و در حقیقت شورای شهر ترکیبی از همه لایه‏‌های مناطق شهری باشد. نظام انتخاب اعضای شورای شهر لندن با هدف نظارت تمام شهر بر تمام شهر سازماندهی شده است. به دیگر بیان تقسیم سرانه‌ها در تمام مناطق شهری به شکلی سازمان‌دهی‌شده انجام می‌شود. شورای شهر لندن وظیفه اداره تصدی لندن بزرگ و نظارت بر فعالیت‌های شهردار لندن را بر عهده دارد. مقر شورا به نام سیتی‌هال در ساختمان تخم‌مرغی شکل حاشیه رود تیمز قرار دارد. بررسی مسائلی همچون حمل‌ونقل، محیط زیست، ….و ارائه پیشنهاد به شهردار از جمله وظایف این شوراست. طبق قوانین؛ مجمع لندن حق برگزاری جلسه غیرعلنی ندارد و همه جلسات مجمع باید با قابلیت مشاهده عمومی از سوی شهروندان برگزار شود. انتخابات هر چهار سال یک بار و همزمان با انتخاب شهردار برگزار می‌شود. شهر لندن به ۱۴ حوزه انتخابیه تک‌نماینده تقسیم شده ‌است که از هر کدام یک عضو انتخاب می‌شود. ۱۱ کرسی دیگر با استفاده از فهرست‌های حزبی پر می‌شوند تا مجموع کرسی‌های هر حزب با آرای کسب‌شده توسط همان حزب در سطح کل لندن متناسب باشد. حد نصاب انتخاباتی برای ورود هر حزب به شورا کسب حداقل ۵٪ آرای حزبی است. حقوق سالیانه هر عضو نیز تقریباً ۵۵ هزار پوند است. باید متذکر شد که بخش بزرگی از درآمدهای شهرداری لندن از محل مالیات‌های وضع‌شده بر دارایی‌های سرمایه‌ای مانند انواع مالیات بر ملک به دست می‌آید. درواقع منبع اصلی مالی پایدار شهرداری لندن از مالیات‌های دریافتی است. شهردار لندن هم‌اکنون صادق‌خان ۴۷ساله، فرزند هشتم خانواده مهاجری از پاکستان است. صادق‌خان هرچند در طبقات پایین رشد کرد اما پس از پایان دانشگاه به حزب کارگر پیوست و سرانجام به‌عنوان نامزد همین حزب به عنوان شهردار لندن برگزیده شد.

سیتی؛ قلب اقتصاد بریتانیا 

باید به این نکته اشاره کرد که قلب اقتصاد لندن در سیتی (City of London) می‌تپد. در واقع سیتی‌ را باید قلب فعالیت‌های اقتصادی بریتانیاست برشمرد جایی که حتی در قرن ۱۹ مرکز فعالیت‌های اقتصادی تمام دنیا بوده است. سیتی‌لندن جمعیتی در حدود ۱۰ هزار نفر دارد، اما نزدیک ۳۳۰ هزار نفر در آن کار می‌کنند که بیشتر آن‌ها در بخش خدمات مالی فعال هستند. سیتی توسط شرکت سیتی‌لندن با مدیریت لرد لندن مدیریت می‌شود. سیتی همچنین نه تنها از شهرداری لندن کاملاً مجزاست بلکه دارای نیروی پلیسی مجزا از پلیس شهر لندن نیز هست. لرد لندن طبق آیین و مراسم خاصی هر سال توسط اعضای سیتی که متشکل از ۱۱۰ شرکت، صنف و کمپانی قدیمی و جدید شهر لندن است انتخاب می‌شود. لرد کنونی لندن دکتر اندرو پارملی (Andrew Parmley) است که ششصدوهشتادونهمین شهردار سیتی محسوب می‌شود. ۱۶ جشن مخصوص توسط لرد لندن در طول سال اجرا می‌شود. طول دوره اجرایی لرد لندن یک سال است اما می‌تواند برای چندین بار متوالی به این سمت برگزیده شود. مانند هنری فیتز آلوین که در قرن سیزدهم میلادی ۲۴ بار در این سمت ابقا شد.

نظام پیچیده حمل‌ونقل 

شهر لندن از سیستم حمل و نقل متنوعی از مترو تا اتوبوس و تراموا و ترن و قایق‌های تفریحی برخودار است. متروی لندن در سال ۱۸۶۳ آغاز به کار کرد و لقب قدیمی‌ترین شبکه حمل‌ونقل زیرزمینی در جهان را یدک می‌کشد. این مترو هم‌اکنون با ۴۰۸ کیلومتر خط‌آهن و ۲۷۰ ایستگاه اصلی به‌عنوان سومین خط بلند حمل‌ونقل درون‌شهری جهان نامیده می‌شود. در سال ۲۰۰۷ حدود یک میلیارد نفر از این شبکه حمل‌ونقل استفاده کرده‌اند. ۴۱درصد از سهام شبکه حمل‌و‌نقل عمومی لندن متعلق به بخش خصوصی است. سامانه تراموای لندن یا تراملینک (Tramlink) با ۴۰ ایستگاه در سال ۲۰۱۴ حدود ۳۰ میلیون مسافر را جابه‌جا کرده است. تراملیک در سال ۲۰۰۸ به‌طوری‌کلی به تملیک مجموعه حمل‌و‌نقل ریلی لندن درآمد. بخشی از سیستم حمل‌ونقل شهر لندن متکی بر ناوگان هوایی گسترده این شهر است. لندن با بهره‌گیری از ۶ فرودگاه بین‌المللی و چندین فرودگاه کوچک دیگر به اصلی‌ترین مسیر هوایی جهان تبدیل شده است. پایتخت لندن در همین راستا شلوغ‌ترین مسیر هواپیمایی جهان را از منظر تعداد مسافر در اختیار دارد و همچنین دومین هاب هواپیمایی جهان از لحاظ تعداد پرواز است. لندن بر ۶۵درصد پرواز‌های کشور انگلستان نظارت دارد و روزانه به شکل منظم به ۱۴ نقطه کشور و ۳۹۶ نقطه از کره‌زمین پرواز‌هایی انجام می‌شود. یکی از فرودگاه‌های اصلی لندن و جهان فرودگاه هیثرو (Heathrow) است که در ۱۳ کیلومترمربع زیربنا همراه با ۵ ترمینال اصلی بنا شده است. این فرودگاه غول‌آسا با آمار جابه‌جایی ۷۳میلیون و ۴۰۰هزار مسافر پرازدحام‌ترین فرودگاه اروپا محسوب می‌شود. فرودگاه لندن نخستین بار در سال ۱۹۲۹، با هدف کاربری نظامی راه‌اندازی شد و پس از جنگ‌جهانی دوم، در سال ۱۹۴۶، با نام فرودگاه لندن دوباره شروع به فعالیت کرد. ۲۰ سال بعد با ساخت ترمینال دوم فرودگاه، نام آن به هیثرو لندن تغییر یافت. در این فرودگاه عظیم ۹۰ شرکت هواپیمایی با ۱۷۰ مقصد به سراسر جهان فعالیت می‌کنند و در صدر این شرکت‌ها شرکت هواپیمایی بریتانیا (British Airways) مشاهده می‌شود. افزون بر این، ۹۳درصد از برنامه‌های پرواز این فرودگاه خارجی و ۷درصد داخلی هستند. بخش دیگر قابل بررسی نظام حمل‌ونقل لندن، سامانه اتوبوسرانی و تاکسیرانی این شهر است که از حیث کیفیت و شاخص‌های بصری منبع الهام بسیاری از شهر‌های بزرگ جهان شده است. این سامانه خاص سال‌هاست که به‌ پشتوانه طراحی متفاوت اتوبوس‌ها و تاکسی‌های این شهر به نمادی از شهر لندن تبدیل شده است. اتوبوس‌های سرخ‌رنگ و ۲ طبقه‌ای در کنار تاکسی‌های سیاه و کوچک این شهر برای هر ناظری معنای لندن می‌دهد. اتوبوسرانی لندن سامانه‌ای ۲۴ساعته و مجهز به ۸ هزار و ۵۰۰ اتوبوس، ۷۰۰ مسیر و ۱۹ هزار و ۵۰۰ ایستگاه اتوبوس در سطح شهر است که طبق آمار رسمی تا پایان سال گذشته بیش از ۲ میلیارد سفر رفت و برگشتی از طریق آن انجام شده است. درآمد این مجموعه در هر سال ۸۵۰ میلیون پوند بوده است. سامانه اتوبوسرانی لندن رکورد بالاترین دسترسی و تسهیل کاربری مسافران معلول و نشسته را بر صندلی‌های چرخدار دارد. رکوردی که سال‌ها در اختیار پایتخت انگلستان است و با توجه به ابتکارات مداوم و توقف‌ناپذیر مقامات این شهر بعید است شهر دیگری به پای آن برسد. شهرداران لندن از مدت‌ها پیش برای تعیین سیاست‌هایی در راستای کاهش آلودگی هوا، در پی توسعه نظام حمل‌ونقل سبز بودند. امری که با ورود اتوبوس‌های تمام برقی BYD در مسیر تحقق است. این اتوبوس‌های دو طبقه ۱۰٫۲ متری دارای باتری‌های آهن فسفاتی ۳۴۵ کیلووات ساعتی است که با هر بار شارژ مسافتی حدود ۳۰۵ کیلومتر می‌پیماید که طبق استانداردها این مسافت برای انجام اکثر امور شهری کافی است. شارژ این اتوبوس‌ها چهار ساعت طول می‌کشد.

تغییرات معماری شهر

لندن

شهرسازی در لندن بار‌ها دستخوش سیاست‌ها و برنامه‌های تازه‌ای قرار گرفته است. بین سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۸۰ بسیاری از مناطق داخلی شهر لندن دوباره توسعه یافت. در این برنامه، ایجاد شبکه‌ای از شهر‌های جدید و خارج از فضای مرکزی لندن برای پاسخ‌گویی به سرریز جمعیت این شهر عملیاتی شد. طبق این پروژه شهری در مناطق داخلی ساخت‌وسازها تنها به صورت آپارتمانی انجام شد. در دهه ۱۹۵۰ شیوه ساختمان‌های صنعتی در کلان‌شهر توسعه‌یافته لندن متداول شد و آپارتمان‌هایی در ۱۰ طبقه یا بیشتر به وجود آمد. در این روزها معماری پایتخت انگلستان دوره‌ گذار را سپری می‌کرد؛ به‌طوری‌که به جرأت گفته می‌شود لندن از دوره ویکتوریایی تاکنون شاهد چنین حجمی از آثار جدید و نوآوری معماری از بلندترین برج مسکونی اروپا گرفته تا بزرگ‌ترین ورزشگاه سرپوشیده فوتبال جهان نبوده است. کارشناسان از رشد جمعیت شهر در کنار تدارک برای میزبانی المپیک ۲۰۱۲ به‌عنوان عوامل اصلی این رشد سریع انفجاری در ساخت‌و‌ساز لندن یاد می‌کنند. پروژه‌هایی که علاوه‌بر ارتقای سطح کیفی این مجموعه در خصوص حفظ بافت و ظاهر شهری، الگویی درخشان محسوب می‌شود.

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید