معمار هندی بر قله معماری جهان ایستاد

0

جایزه پریتزکر به معمار هندی رسید

بالکریشنا دوشی بالکریشنا دوشی به‌عنوان برنده جایزه پریتزکر ۲۰۱۸ برگزیده شد. بالاترین افتخار حرفه‌ای در معماری جهان به خاطر بیش از ۷۰سال طراحی بناهای مسکونی، مدرسه، بانک و تئاتر به این معمار برجسته هندی اعطا شد.
دوشی، معماری است که فرهنگ و تاریخ هند در کارهایش موج می‌زند. او با خانه‌سازی برای اقشار کم‌درآمد هندی و احترام عمیق به باورها و سنت‌های مردم، گفتمانی نو در طراحی شهری آفرید. گفتمانی که توسط شاگردانش دنبال و در سراسر هند به کار گرفته شد.
بالکریشنا دوشیبناهای بالکریشنا دوشی؛ آمیزه‌ای از فرهنگ شرق و نیازهای روزمره مردم است. پروژه خانه‌سازی شرکت بیمه عمر احمدآباد که در سال ۱۹۷۳ طراحی و اجرا شد نمونه‌ای از سبک کار دوشی است. از مهم‌ترین آثار این معمار شهیر هندی می‌توان به تالار یادبود تاگور، گالری آماداواد نی گوفا، پروژه خانه‌سازی ارزان‌قیمت آریانا، دانشگاه CEPT و انستیتوی مدیریت هند در شهر بنگلور اشاره کرد.
بالکریشنا دوشی در سال ۱۹۲۷ در شهر پونا متولد شد. وی در سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۴ شاگرد و همکار معمار معروف، لوکوربوزیه بود. او نخستین معمار هندی است که موفق به جایزه پریتزکر شده است.

آثار معماری بالکریشنا دوشی آینۀ پیکاری در دو سو است: در یک سو، کاربست آموزه‌های معماری مدرن و در سوی دیگر، کاوش ارزش‌ها در سیاق سنت هندی؛کاوشی که دوشی آن را نوعی جست‌وجوی متافیزیکی می‌داند که با شهود و مراقبه و نیز تحلیل هدایت می‌شود. به تعبیری دوشی در معمار‌ی‌اش می‌کوشد چیزهای ظاهراً متباین را با هم آشتی بدهد: امر مدرن و جهانی را با امر سنتی و محلی، پژوهش را با ساختن، و معماری را با شهرسازی و منظر. از این رو، کارهایش عمیق و مملو از دلالت‌های پنهان است. اینکه آیا دوران اوج دوشی سپری شده است یا نه، محل بحث باقی می‌ماند، اما تردیدی نیست که اثری ماندگار در جنوب آسیا از خود بر جای گذاشته و در گفتمان معماری هند در دوران پس از استقلال بسیار مساهمت کرده است.

آثار عمده‌ی دوشی از این قرار است:

انستیتوی هندشناسی، احمدآباد ( ۱۹۵۷- ۱۹۶۲)
مدرسۀ معماری، احمدآباد (۱۹۶۶- ۱۹۶۸)
شرکت کودهای شیمیایی گجرات، بارودا (۱۹۶۴- ۱۹۶۹)
مرکز فناوری محیط زیست و شهرسازی، احمدآباد (۱۹۷۲)
مسکن ارزان IFFCO، کلول (۱۹۷۰- ۱۹۷۳)
انستیتوی هندی مدیریت، بنگلور (۱۹۷۷- ۱۹۸۵)
شرکت مدارهای الکتریکی مادیا پرادش (۱۹۷۹- ۱۹۸۹)
سنگت[۸]، احمدآباد (۱۹۷۹- ۱۹۸۱)
انستیتوی کار گاندی، احمدآباد (۱۹۸۰- ۱۹۸۴)
مسکن باهمستان آران‌یا، ایندور (۱۹۸۳- ۱۹۸۶)
گالری هنر امداواد نی گوفا (غار حسین‌ـ دوشی)، احمدآباد (۱۹۹۲- ۱۹۹۵)
انستیتوی ملی فناوری مُد، دهلی نو (۱۹۹۷)
بورس الماس بهارات، بمبئی (۱۹۹۸)

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید