ویژگی های معماری سبز

0
ویژگی های معماری سبز

با توجه به اینکه جهان به سمت آینده ای پایدار در حرکت می باشد، معماران با هدف مهمی در مدل های طراحی مواجه هستند تا بتوانند تأثیرات منفی ناشی از ساخت و ساز را به حداقل برسانند. ویژگی های معماری سبز ، طراحان را در این راستا هدایت می کند. به این ویژگی ها می پردازیم:

بهره وری انرژی

اصول معماری سبز شامل اقداماتی است که باعث افزایش بهره وری انرژی می شود. این امر از طریق طرح هایی که مصرف انرژی را کاهش می دهند، انجام می شود، طرح هایی شامل بهره برداری از منابع انرژی جایگزین و پایدار مانند باد و نور خورشید. به عنوان مثال، معماری سبز از الگوهای جریان طبیعی هوا و روشنایی طبیعی برای کاهش نیاز به گرما و تهویه بهره می برد. این طرح ها صرفاً بر کاهش هزینه های حرارتی، نورپردازی و کاهش مصرف انرژی برق تأکید دارند.

بهره وری آب

معماری سبز با الهام از محیط زیست، در راستای محافظت از کیفیت آب و کاهش مصرف آب یا هدر دادن آب، عمل می کند. این مشخصه، بخشی از ویژگی های ساخت و ساز سبز می باشد که استفاده بهینه از آب را تشویق می کند. این اصل معماری سبز، این اطمینان را ایجاد می کند که آب استفاده شده در طول دوره ساخت و ساز، مجدداً مورد استفاده قرار می گیرد. به طور همزمان، طراحی معماری نه تنها استفاده موثر از آب را در چرخه عمر ساختمان، پشتیبانی می کند، همچنین کیفیت سیستم های آبی اطراف را حفظ کرده و از مکانیزم بازیافت آب استفاده می کند.

بهره وری استفاده از زمین

بهره وری استفاده از زمین، مرتبط با طرح های معماری می باشد که استفاده مجدد از مصالح محلی موجود را تشویق می کند. از پشت بام های سبز و محوطه سازی گسترده در اطراف و سرتاسر ساختمان، حمایت می کند.

اثرات محیطی اندک و حفظ ویژگی های طبیعی

پروژه های ساختمانی مسئولیت بیش از ۵۰ درصد اثرات زیست محیطی و تخریب سیستم های طبیعی را بر عهده دارند. همچنین درصد از انتشارات گازهای گلخانه ای در سراسر جهان، ناشی از پروژه های ساختمانی می باشد.. یکی از اصول معماری سبز، کاهش این اثرات زیست محیطی می باشد. این اصل سبز، به جلوگیری از تخریب مکان ساخت و ساز، کنترل استفاده از منابع، بهروه وری انرژی ساختمان ها در راستای کاهش اثرات مخرب زیست محیطی می پردازد. این نوع طراحی، به حفظ منابع طبیعی، بهبود کیفیت آب و هوا و حفاظت از اکوسیسم ها کمک می کند.

بهره وری مواد

استفاده و مدیریت مناسب مواد در ساخت و ساز، نگرانی دیگری می باشد. تکنیک های مناسب ساخت و ساز باید به کار گرفته شوند که معماری سبز نمونه ای از آن می باشد. بهره وری مواد یکی از اصول معماری سبز می باشد که با الهام از ساخت و ساز پایدار، موجب بهینه سازی عملیاتی ساخت و ساز می شود. بهره وری انرژی و حفظ منابع جنبه هایی هستند که برای تضمین بهره وری انرژی در نظر گرفته می شوند.

هزینه های نگهداری پایین

هزینه های عملیاتی و ساختمانی مرتبط با مکانیزم های ساخت و ساز، بالا می باشد. معماری سبز استفاده از مواد و تکنیک های ساخت و ساز را تسهیل کرده و هزینه های عملیاتی و ساخت و ساز را بیشتر از نیمی کاهش می دهد. این اصل معماری سبز، نیازمند استفاده از محصولات گیاهی تجدیدپذیر، فلزات و سنگ های بازیافتی و مواد غیرسمی می باشد. محصولات قابل استفاده و قابل بازیافت، در عین حال که هزینه های نگهداری را کاهش می دهد، کارایی بالا را تضمین می کند.

کاهش ضایعات

معماری سبز، در راستای کاهش هدررفتن آب، انرژی و مصالح در طول ساخت و ساز و حتی بعد از ساخت و ساز عمل می کند. معماری سبز روش های ساده ای را برای کاهش میزان محصولات مصرفی و هدر دادن آنها از طریق سیستم مدیریت ضایعات سازگار با محیط زیست ارائه می دهد. این نوع طراحی، منجر به ذخیره انرژی و بازیافت آب شده و هدر رفتن آب و انرژی را کاهش می دهد.

استفاده از انرژی های تجدید پذیر

یکی از ویژگی های معماری سبز، استفاده از انرژی تجدید پذیر می باشد. استفاده از قدرت باد، انرژی خورشیدی و گازهای طبیعی، نمونه هایی از انرژی های تجدید پذیر می باشند. معماران در این رویکرد، تمایل به طراحی مبتنی بر موقعیت های جغرافیایی دارند تا بتوانند از انرژی های تجدید پذیر موجود استفاده کنند. معماران سبز، از تغییرات فصلی و موقعیت خورشید و منابعی مانند باد استفاده می کنند.

کیفیت محیط داخلی

کیفیت محیط داخلی، یکی از ویژگی های معماری سبز می باشد. طراحی یک خانه یا ساختمان تجاری، بر اساس اصول معماری سبز، شامل ویژگی هایی مانند فضای داخلی راحت با تأکید بر کنترل دمای طبیعی، تهویه مناسب و استفاده از محصولاتی که گاز یا سم منتشر نمی کنند، می باشد. هدف این اصل، تضمین کیفیت محیط داخلی است.

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.