آشیانه‌ای سفید در هندوستان

0

آشیانه‌ای سفید در هندوستان

شرکت طراحی زیرو استودیو، در تمام طیف گسترده بر قلمرو معماری از طراحی تا ساخت فعالیت می‌کند. دغدغه اصلی این شرکت هندی این است که نیازهای مشتریانش را با محیط پیرامونی سازگار کند و از این رهگذر به نوعی هارمونی در معماری دست یابد. کاری که در پروژه شهری پرینتالمانا (Perinthalmanna) اجرایی شد.

آشنایی با شرکت طراح

زیرو استودیو (ZERO STUDIO) استودیوی طراحی فعال در تمام زمینه‌های معماری از طراحی و برنامه‌ریزی گرفته تا طراحی داخلی، معماری چشم‌انداز، طراحی محصول و آکسسوار، مرمت آثار و نوسازی است. ساختمان مرکزی شرکت در شهر مالاپ‌پورام ایالت کرالای هندوستان واقع شده‌ است. این شرکت به جای ارائه طرح‌های هم‌شکل می‌کوشد درجهت نیاز مشتری حرکت کند و به‌همین خاطر نمی‌توان در آثار این شرکت ردپایی ثابت و امضایی واحد را مشاهده کرد. در شروع هر پروژه دغدغه اصلی شرکت این است که زنجیره‌ای از محیط پیرامونی اثر همسو با نیازهای مشتری بسازد. در هر اثر سعی می‌شود به تمام فاکتورهای کارکرد، زیبایی‌شناسی، بافت، مواد، هزینه و بازه زمانی به یک اندازه توجه شود.

شروع دوباره قصه یک خانه

تصور کنید دو گزینه پیش روی شماست؛ اول طراحی یک خانه در یک زمین خالی و در نظرگرفتن الهام‌های مشتری برای ساخت یک خانه جدید. دوم نوسازی یک خانه در جهت تامین نیازهای مشتری و جلب رضایت او. در چنین دوراهی، انتخاب گزینه دوم برچسب دنیوی و خاکی می‌خورد!

اما قصه ما در این پروژه دقیقا گزینه دوم بود.مشتری نیازها و توقعاتش را مطرح کرد: یک خانه کوچک برای خانواده‌ای سه‌نفره (یک مرد معلم و همسرش و پسری ۲ساله). اما نکته مهم این بود که این نوسازی درجهت نیازهای مشتری و ایجاد یک تصویر جدید باشد. یک طراحی متواضعانه و نه چندان ساده.

همیشه وقتی با انتخاب‌هایی غیرمعمول رخ‌به‌رخ هستید، میوه‌های شیرین‌تری می‌چینید چون کمی عقب‌تر رفته و جور دیگری فکر می‌کنید و خیال می‌پردازید. پس دیگر نباید گفت نوسازی خانه؛ این یک تولد دوباره برای یک آشیانه است. البته مسیر پر از سنگلاخ است چون محدود به ابعاد و حریم خانه قدیمی هستید و نمی‌توانید هرچه خواستید بکشید و بسازید و برافراشته کنید.

و نکته اصلی همین‌جاست: خلاقیت و نوآوری برای فرار از شبح گذشته! در داخل بنا، طراح به‌دنبال افزایش جریان رونده و باز بودن تمام نماها بود و در خارج بنا، سادگی در صدر می‌نشست و حفظ راز آنچه در داخل خانه منتظر تماشاچی است. نبرد اصلی هم درست همین‌جا شروع می‌شد: فضاهای منزل آن‌طور نبود که مشتری می‌خواست و از نظر زیبایی‌شناسی هم مشکلات عدیده‌ای داشت. در ضمن برای حرکت به‌سمت پایداری، باید از مواد قابل بازیافت استفاده می‌شد و دمای داخل خانه به حد مطلوب می‌رسید و بهره‌وری انرژی در منزل بالا می‌رفت.

بستر تولد دوباره

خانه‌ای کوچک در کنار راهی باریک در منطقه‌ای مسکونی. گام اول، درهم‌شکستن ساختار عمودی بنا بود. تاکید طراح روی خطوط افقی و افزودن روحی جدید به نمای اصلی ساختمان بود. بدین‌ترتیب جای همه‌چیز در نمای اصلی عوض شد و پنجره‌ها حذف شدند و طرحی مینیمال در نظر گرفته ‌شد. البته نباید نقش لوله‌های فلزی را در سردر بنا فراموش کرد. در بخش داخلی خانه، عملیات پیچیدگی‌های بیشتری داشت تا فضای مارپیچ و عجیب آن از بین برود. چندین دیوار حذف شد؛ نور خورشید بیشتر وارد خانه شد؛ مشکل تهویه هوای خانه رفع شد؛ بهره‌وری انرژی در خانه بهبود پیدا کرد.

البته در این راه باید به اثر نور خورشید و پشت‌بام دولایه هم اشاره کرد که راحتی خانه از نظر دما را تامین کرد. انتخاب رنگ دیوارها و رنگ کف چوبی خانه براساس دو فاکتور بود: برای فرار از سردرگمی و تامین سادگی مورد نظر مشتری. همین نکته در انتخاب اسباب منزل و نحوه چینش آنها در جای‌جای خانه مشخص است. درضمن سردر خانه به‌گونه‌ای طراحی شده که همان مسیر از بیرون تا داخل منزل را حفظ می‌کند و چندگانگی در نگاه مخاطب رخنه نمی‌کند.

سرمنزل مقصود

چیزی که از ابتدای پروژه تا انتها در صدر لیست قرار داشت؛ ایجاد طرحی نو و بزرگ و رسیدن به ساده‌ترین راه‌حل برای تامین توقعات مشتری بود. هرچند گاهی برای رسیدن به سعادت در معماری باید عکس جهت خواسته‌های مشتری رفت و او را با دنیایی آشنا کرد که حتی در خیالش هم تصویری از آن نداشته است.

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.