بهبودبخشی مسکن‌های بی‌سرانجام

0

بهبودبخشی مسکن‌های بی‌سرانجام

در گفتگویی که با دکتر سیدرضا میرصادقی به عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین نام‌های عرصه ساخت‌‌و‌ساز کشور داشتیم ایشان نظرات خود را پیرامون این موضع بیان کرد. دکتر میرصادقی هم‌اکنون در مقام مدیر‌عامل و رئیس هیئت‌مدیره شرکت احجام‌ سازه و رئیس هیئت‌مدیره مهندسین مشاور بینش و فن فعالیت می‌کند. مجری پروژه برج میلاد و پروژه‌های پیرامونی در قالب مرکز ارتباطات بین‌المللی شهر تهران، مدیریت و اجرای پروژه‌های بزرگ و شاخص شهری در سراسر کشور و همچنین طرح‌های فرامرزی نظیر طرح توسعه حرم امیرالمؤمنین (ع) و صحن فاطمه زهرا (س) در کشور عراق از جمله فعالیت‌های مهم میرصادقی طی چندین دهه فعالیت عمرانی و ساختمانی محسوب می‌شود. دکتر میرصادقی همچنین سابقه ریاست هیئت‌مدیره شرکت سامان ایران، عضو هیئت مدیره شرکت سرمایه‌گذاری مسکن و شرکت ایران‌سازه، مدیرعامل شرکت یادمان‌سازه و ریاست هیئت‌مدیره شرکت میلاد تهران را که شرکت بهره‌برداری برج میلاد و مرکز همایش‌ها محسوب می‌شود را در کارنامه خود داشته است.

نگاه متفاوت مردم به مسکن

وقتی سیاستمداران ما در مورد موضوعی باب صحبت را می‌گشایند حتما این کار را هدفمند انجام می‌دهند و احتمالا پیرو این موضوع در آینده موضوع‌های بیشتری را مطرح خواهند کرد. اما در مورد کارشناسی بخش نیازمندی مسکن در کشور باید ببینیم در برنامه ۵ساله، سیاست‌های بخش مسکن به چه صورت تعریف شده است. اصولا نیاز به مسکن یا نیاز به سرپناه تعریف‌های متفاوتی دارد. اگر ما در شهر تهران اعلام کنیم که به فرض این مقدار آپارتمان یا واحد مسکونی خالی از سکنه داریم باید توجه دولتمردان و مدیران ارشد را به این موضوع جلب کرد که داشتن واحد مسکونی در تهران تعریف متفاوتی دارد. در تمام مراکز تجاری دنیا از کشورهای حاشیه خلیج فارس تا قلب اروپا آپارتمان خالی مازاد همواره وجود دارد. موضوعی که بخشی از آن به خاطر کشش اقتصادی آن منطقه است. در تهران اگر از منظر حقوق شرعی و عرفی به قضیه نگاه کنیم طبعا املاک مسکونی به عنوان سرمایه و دارایی مردم در نظر گرفته می‌شود. به ویژه در دهه گذشته که مسکن ارزش افزوده ایجاد کرده است املاک و مستغلات به عنوان دارایی و سرمایه مردم محسوب می‌شود. مردم از سراسر کشور برای کسب وجوهی از دارایی که ارزش افزوده داشته باشد به تهران رو می‌آورند و ملک می‌خرند. امری که طبعا به خاطر مسائل زیادی صورت می‌گیرد. مردم آپارتمان مسکونی می‌خرند تا با اجاره دادن یا خالی گذاشتن از ارزش افزوده آن سود ببرند. درواقع ملک به عنوان پشتوانه مالی محسوب می‌شود.

بیان اشتباه آمار واحدهای مسکونی

در دهه گذشته نرخ تورم حاکم بر املاک و مستغلات دست‌کم در تهران در دنیا کم‌سابقه بوده است. تهران را می‌توان جزو دو سه منطقه‌ای در دنیا نام برد که طی دهه گذشته نرخ تورم ۲هزار درصدی را تجربه کرده است. در نتیجه این موضوع نباید به این صورت بسط داده شود که چقدر خانوار و چقدر مسکن خالی داریم. بلکه باید واحدهای مسکونی فاقد ارزش و بی‌کیفیت یا فرسوده را مدنظر قرار داد. طی ۵۰ سال گذشته روند شهرنشینی در کشور ما روندی صعودی داشته است. موضوعی که بسیار تامل‌برانگیز بوده است. در سال ۱۳۴۵ نرخ شهرنشینی ما حدود ۳۶درصد بود. رقمی که ۵۰ سال بعد یعنی در سال ۱۳۹۵ به حدود ۷۵درصد رسید. جمعیت خانوار در شهرها نیز به مرز ۲۰ میلیون خانوار بالغ می‌شود. مسئله‌ای که در نهایت به ساخت‌و‌سازهای نابسامان در حاشیه کلانشهرها دامن زد. ساخت شهرهای اقماری بدون در نظر گرفتن مسائل ابتدایی و کیفی شهرنشینی و امکانات و اینکه این قضیه با توجه به گسست‌های اجتماعی که ایجاد می‌کند آیا می‌تواند به عنوان کاری پایدار و احیای فضاهای مسکونی تلقی شود یا خیر انجام شد. مثلا در حاشیه کلانشهر تهران طی یک دهه گذشته ساخت‌وسازهایی مانند شهر پرند اتفاق افتاد که از قضا نه تنها حدود ۳۰درصد آن بدون استفاده باقی مانده‌اند بلکه حتی فروش نیز نمی‌روند. ما نباید مواردی این چنینی را جزو آمار واحدهای مسکونی مثلا خالی به حساب بیاوریم. چون دردی از معیشت و مسکن مردم حل نمی‌کند. تا سال ۱۴۰۴ باید سالی یک میلیون واحد مسکونی احیاء یا ساخته شود. امری که در توان دولت نیست. در خوشبینانه‌ترین حالت ما توانسته‌ایم طی یک دهه گذشته به طور متوسط۵۰۰ هزار واحد مسکونی در سال بسازیم. با این توصیف اعلام چنین آمار و ارقامی درست نیست یا باید به صورت کامل و جامع بیان شود.

لزوم احیا و بهبود واحدهای مسکونی

اصولا بزرگ‌ترین پروژه عمرانی کشور طی سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۲ پروژه مسکن مهر بوده است که نقدینگی بسیار زیادی نیز به خود اختصاص داد. این مسئله به موضوع‌های دیگری مانند تورم نیز دامن زد. اشتباه زیادی نیز در ایجاد، ساخت و بهره‌برداری وجود داشت. امروز هم نمی‌توان به این ثروت ملی که در بیابان‌ها خاک می‌خورد یا پس از چند سال استفاده فرسوده خواهند شد بی‌تفاوت بود. ساخت‌وسازهایی که اتفاقا در ایمنی و استحکام، از مبحث زلزله تا مسائلی مانند اطفای حریق در آنها لحاظ نشده است. چنان که در زلزله اخیر در جنوب کشور تعداد زیادی از همین واحدهای مسکن مهر آسیب‌های جدی دیدند. بنابراین یکی از کارهایی که دولت دوازدهم می‌تواند انجام دهد اصلاح و بهبود این فضاهای تحویل‌ داده شده به مردم است. باید این واحدها به سمت استانداردسازی سوق داده و شرایط زندگی ایمن در آنها فراهم شود. به تعبیر دیگر بهسازی واحدهای ساخته‌شده بهترین راه‌کار برای واحدهای مازادی است که در قالب ثروت ملی در بیابان خاک می‌خورد. ما ناگزیریم برای ایجاد فضایی نسبتا مطلوب، به بهسازی ساختمان‌های بی‌کیفیت نوساز مسکن مهر به همراه تأمین و ایجاد سرانه‌های معیشتی این شهرک‌ها بپردازیم تا از هدررفت ثروت ملی جلوگیری کنیم.

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.