رمز پایان حکمرانی نفت در اقتصاد

0

سناریوی توسعه صنعت گردشگری در کشور سال هاست به دست مدیران و مسئولان گوناگون به معرفی روایت ها و برنامه های رنگارنگ قلم فرسایی می شود و بی شمار شخصیت اصلی و فرعی و سیاهی لشگر طی ۳ دهه دراین راه قدم گذاشته اند.با نگاهی اجمالی به نتایج ادوار گذشته و وعده هایی که بسیاری از آنها در مراحل ابتدایی یا طی فرایند اجرا ناتمام ماند، درمی یابیم که این صنعت بیش ازهر چیز از ناحیه رویکرد آسیب دیده است. تخصیص هزاران میلیارد بودجه کشور اساساً هیچ تناسبی با حجم ناچیز مراسم آیین گشایش مراکز تفریحی، اقامتی و سامانه های حمل ونقل دراین سالها ندارد. این درحالی است که در این اثنا بیابان های خشک امارات، روستاهای دورافتاده ترکیه و خیابانهای سرد ارمنستان از گردشگر پرو خالی می شدند. آنچه بیش از همه خاطر ناظران و کارشناسان حوزه اقتصاد کلان را از این بی نظمی آزرده   می کند، تبعاتی است که این اختلال در صنعت کشور دارد. از سوی دیگر دستاوردهایی که در پی توسعه این شاخه در صنایع مختلف حاصل خواهد شد به قدری است که در بسیاری از کشورهای منطقه و جهان به عنوان اصلی ترین کارت تجارت از آن یاد می شود.تنش و منازعات منطقه ای درعصر حاضر همواره مبنایی بوده است تا تصمیم گیران و سیاستگذاران کلان سیاسی و اقتصادی از این بزنگاه ها به منظور برپایی برنامه های اجرایی خود استفاده کنند. این بدین معناست که بحران در مرزهای سرزمین رقیب تهدیدی است که در پی سیاستهای جایگزین به فرصت هایی تعیین کننده بدل می شود.  ایران در حال حاضربی تردید تنها کشوری است که از آشفتگی های منطقه ای کوچکترین گزندی را در مرزهای خود تجربه نکرده است و بر خلاف ما، تمام سرزمین های همسایه به نحوی طعم جنگ و خشونت کنونی را مزه کرده اند.
 این شرایط به طور قطع این ظرفیت را حاصل می کند که ایران بالاخره جایگاه اصلی صنعت گردشگری خود را در منطقه و جهان تثبیت کند. اما به راستی ظرفیت این حرکت تا چه اندازه در زیرساخت های گردشگری، اقامتی و حتی حمل و نقلی کشور موجود است؟ ترکیه یکی از موفق ترین کشورها در حوزه صنعت گردشگری به شمار می رود و آمارهای موجود نیز به روشنی گویای این مطلب است. رشد تصاعدی وچشمگیر گردشگر دراین کشور طی سالهای اخیر درست با جریان توسعه فاکتورهای کلیدی همچون ساخت و ساز، تجارت و نرخ تولید ناخالص نیز روندی موازی و همراستا داشته است. ساخت و توسعه این صنعت در ترکیه تقریباً از اواسط دهه ۷۰ میلادی کلید خورد و این درحالی بود که در آن زمان تنها ۱۱۸ شرکت آژانس مسافرتی در این کشور فعالیت می کرد.تنها پس از ۲ دهه این تعداد شرکت به حدود ۴ هزار و ۲۰۰ آژانس مسافرتی رسید. هم اکنون این آمار حدود ۸ هزار و ۲۰۰ آژانس فعال را در این کشور نشان می دهد و همین نکته به تنهایی گویای عزم جدی و ملی در توسعه این صنعت است. در ترکیه بیش از ۱۸ هزار و ۷۰۰ هتل وجود دارد و تنها در استانبول به عنوان پایتخت اقتصاد تجارت این کشور حدود ۴ هزار و ۲۰۰ هتل به چشم   می خورد. بالا گرفتن درگیری های منطقه ای در مرزهای ترکیه و وقوع تحرکات تروریستی در شهر های مهم این کشور سبب شد در ۶ ماه دوم سال ۲۰۱۶ شرایط وارد مراحل بحرانی تری شود. کودتا، تیراندازی های پراکنده و انفجار بمب در فرودگاه، ورزشگاه و میادین اصلی همگی دست به دست هم داد تا بسیاری از آژانسهای هوایی و بنگاه های گردشگری در سراسر جهان دست کم تا اطلاع ثانوی از مجراهای هوایی و امکانات گردشی این کشور چشم پوشی کنند. بنابراین ظرفیت یکی از مهمترین منابع درآمد ترکیه که در زمینه ترانزیت و توقف مسافران فرودگاهی مطرح بود تا حد زیادی در سایه حوادث یادشده دچار خدشه شده است. وجود تسهیلات گسترده نظیرعوارض شهرداری مقرون به صرفه و تعرفه های تشویقی شهرداری در ساخت و ساز حوزه گردشگری ایران، عرصه هموار و مطلوبی برای متولیان صنعت ساختمان دست و پا کرده است.تعداد هتل های موجود در تمام کشور چیزی بیش از یک هزار و ۱۰۰ هتل است که از این تعداد بیش از یکصد هتل ۴ و ۵ ستاره در مرحله بهره برداری قراردارد. ناگفته پیداست که زیرساختهای گردشی و اقامتی تمام کشورمان ازجزایر زیرپونزی ترکیه نظیر بودروم و آنتالیا نیز کمتراست و آمار و ارقام نشان می دهد که ظرفیت های اقامتی حتی در تهران به عنوان یکی از مهمترین شهرهای کشور کفاف گردشگران و مسافران روزهای عادی و غیرمناسبتی را هم نمی دهد. تعداد محدود و معدل پایین کیفیت هتل ها در پایتخت نشان از ضعف بحرانی زیرساخت ها دراین شهر است. آنچه با بررسی گزاره های یاد شده و برایند حوزه گردشگری کشور طی چند سال اخیر به نظر می رسد فقدان برنامه صحیح و مدون در توسعه این صنعت در کشور است.سؤال اینجاست که برنامه دولت برای رشد آمار توریست در کشور چیست و چه طرح جامعی برای جذب سرمایه های موجود در حوزه گردشگری کشورهای منطقه در دست است؟ ایران طبق آمار و تحلیل بسیاری ازکارشناسان  ذیربط در جهان یکی از مستعدترین کشورها در حوزه گردشگری است و تمام ظرفیت های طبیعی، تاریخی و تفریحی در آن وجود دارد. بنابراین برنامه ریزی به منظور رشد این صنعت بکر مطلقاً پیچیده نیست و تنها مستلزم روحیه ای خدمت گذار و مسئول است تا یک بار برای همیشه اقتصاد تک محصولی و نفتی شاهد صنایع نو و آینده داری همچون گردشگری باشد. حجم پروژه های قابل پیش بینی و کاستی های موجود دراین حوزه بر این مطلب صحه می گذارد که آغاز طرح ملی توسعه صنعت گردشگری در کشور بی تردید در خروج صنعت ساختمان و ساخت وساز از رکود چندساله نیز نقشی محوری خواهد داشت.در این زمینه به طور شفاف باید به پدیده گردشگری اسلامی اشاره کرد که  نمونه موفقی از آن را در ترکیه شاهد هستیم. طبق آمار بانک جهانی پیش بینی می شود، رقم هزینه های گردشگران اسلامی درجهان تا سال۲۰۲۰ میلادی به بیش از ۱۹۲ میلیارد دلار در سال برسد که آماری بسیار چشمگیر است. حال باید دید که ایران به عنوان یکی ازمهمترین کشورهای جهان اسلام که از منظرظرفیت های طبیعی و گردشی درجهان سرآمد است، تا چه اندازه در این مسیر موفق عمل خواهد کرد. آمار یک میلیارد ۸۰۰ میلیون مسلمان در سطح دنیا حاکی از دومین گروه مذهبی درجهان پس ازمسیحیت است که به پشتوانه برنامه ریزی مدون و دقیق بستر رشد اقتصاد کشور و خروج از رکود طولانی مدت خواهد بود.

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.