سه دهک بالاحداکثر ۲۰ % یارانه‌ها را مصرف می‌کنند

0

در حالی که اعلام می‌شود سه دهک پردرآمد جامعه حدود ۷۰ درصد یارانه‌ها را مصرف می‌کنند اما محاسبه نشان می‌دهد این سه دهک تنها ۲۰ درصد یارانه‌ها را در نهایت به خود اختصاص می‌دهند.
به گزارش «فردا»، محاسبه یارانه‌های بنزین، گازوئیل، برق، گاز، آب و آرد نشان می‌دهد بخش عمده یارانه‌ها در دهک‌های متوسط و پایین و همچنین بخش‌های صنعت و کشاورزی به مصرف می‌رسد.

بنزین
بنابر آمار رسمی بیش از نیمی از مصرف بنزین صرف ناوگان عمومی حمل و نقل بنزینی کشور می شود. همچنین حدود ۱۰ درصد بنزین را موتور سیکلت‌ها و خودروهای دولتی به مصرف می‌رسانند. بر این اساس خودروهای شخصی ۴۰ درصد بنزین عرضه شده در کشور را مصرف می کنند. از سوی دیگر از حدود ۵ تا ۶ میلیون خودروی شخصی بالغ بر دو میلیون و ۷۰۰ هزار خودرو پراید در جامعه فعال هستند که این خودرو اساسا به طبقات متوسط و پایین جامعه تعلق دارد.
به عبارت دیگر بیش از نیمی از ۴۰ درصد بنزین باقی مانده در خودروهای پراید و پیکان مصرف می شود که این خودرو ها اصولا در طبقات کم درآمد مورد استفاده قرار می گیرند. این به معنای آن است که در بدترین حالت طبقات پر درآمد جامعه حدود ۲۰ درصد بنزین عرضه شده در کشور را می سوزانند.
بدیهی است که خودروهای پژو ۴۰۵ و پژو ۲۰۶، ریو و ال ۹۰ نیز به وفور در دهک های متوسط به چشم می خورد، ضمنا باید به این نکته اشاره کرد که به دلیل تکنولوژی بهترخودروهای طبقات پردرآمد این خودرو ها از متوسط مصرف بنزین پایین تری برخوردار هستند. بنا براین می توان ادعا کرد که بنزین مصرفی طبقات پردآمد از ۲۰ درصد هم کمتر است.

گازوئیل
گازوئیل اساسا مصارف صنعتی و حمل و نقل دارد. مصرف گازوئیل در بخش صنعتی و تخصیص یارانه به این بخش امری ضروری است و ارتباطی به دهک های پایین یا بالای جامعه ندارد.
از سوی دیگر با توجه به اقتصاد دولتی در کشور ما، بخش عمده گازوئیل مصرفی در صنایع به بخش صنایع دولتی اختصاص می یابد. در بخش حمل و نقل نیز بخش عمده گازوئیل در اتوبوس های بین راهی و بخش کمی نیز در اتوبوس های شرکت واحد غیر دوگانه سوز به مصرف می رسد.ازآنجا که بخش عمده خدمات گیرندگان ناوگان حملو نقل اتوبوسی بین شهری و درون شهری اقشار کم متوسط و کم درامد هستند بنابراین از یارانه های این بخش سهم چندانی به اقشار پر درامد نمی رسد.

گاز
بین ۶۰ تا ۶۵ درصد گاز طبیعی کشور به مصارف خانگی اختصاص دارد. این میزان مصرف را بالغ بر ۱۳٫۵ میلیون خانوار شهری و روستایی کشور مصرف می کنند. از آنجا که در طبقاط متوسط و کم در/امد جامعه الگوی نامناسب ساخت واحد های مسکونی بیشتر رواج دارد بنابراین هدررفت گرما در این خانه های مسکونی این اقشار بیستر است.
بنابراین یارانه های اختصاص یافته به این بخش بیش از انکه به طبقات پردآمد توزیع شود در طبقاط متوسط و پایین به مصرف می رسد.
مصارف بخش صنعتی و حمل و نقل عمومی نیز طبعا ارتباطی با اقشار پایین یا بالای جامعه پیدا نمی کند. بخش عمده گاز را مراکز نیروگاهی کشور به مصرف می رسانند که اساسا دولتی هستند. ناوگان حملو نقل درون شهری بخصوص شرکت های اتوبوس رانی نیز که به اقشار متوسط و پایین دست خدمت رسانی می کند.

برق
آمار نشان می دهد بیش از نیمی از برق عرضه شده در شبکه های سراسری توسط بخش خانگی مصرف می شود. یک آمار گیری نشان می دهد که ۵ دهک پایین جامعه ۳۰ درصد مصرف برق خانگی را به مصرف می رسانند و ۵ دیک دیگر ۷۰ درصد را اما این به معنای ان نیست که سه دهک بالای جامعه ۷۰ درصد سهم برق خانگی را استفاده می کنند.
همچنین حدود ۵۰ درصد نیز صرف مصارف صنعتی و معابر می شود که تبعا مصارف عمومی است و ارتباط به اقشار پایین یا بالای جامعه ندارد. بنا براین حدود ۳۵ درصد کل برق کشور در ۵ دهک بالا مصرف می شود اینکه سه دهک پردرآمد چند درصد از ۳۵ درصد را مصرف کنند حداکثر رقمی حدود ۲۵ درصد به دست خواهد آمد. به عبارت دیگر ۳۰ درصد پردرآمد جامعه ۲۵ درصد کل برق عرضه شده در کشور را مصرف می کنند.

آب
آمار نشان می دهد حدود ۸۳ درصد مصرف اب کشور به بخش کشاورزی اختصاص دارد. بنا براین بدیهی است که بخش عمده یارانه در صنعت کشاورزی صرف می شود. از سوی دیگر در بخش مصارف آب خانگی فرهنگ اسراف به طبقات خاص اختصاص ندارد. بنابراین به سختی می تواند گفت که ۳۰ درصد یارانه های بخش اب در سه دهک اول جامعه مصرف می رسد.

آرد
آمار نشان می دهد مصرف آرد کشور ۸٫۵ میلیون تن است. دولت برای این نیزان آرد حدود ۳٫۵ هزار میلیارد تومان یارانه پرداخت می کند اما چه کسی است که نداند بخش اعظم نان تولیدی در کشور در اقشار متوسط و پایین دست جامعه مصرف می شود. شاید کمتر از ۱۰ درصد یارانه آرد در نهایت به ۳۰ درصد اقشار پر درامد اختصاص یابد.

هدفمند کردن یارانه ها ضروری است
ارقام بالا نشان می‌دهد حداکثر یارانه تخصیصی به سه دهک پردرآمد جامعه در حالت خوشبینانه حدود ۲۰ درصد است. بنابراین به استناد اینکه ۷۰ درصد یارانه‌ها را ۳۰ درصد جامعه مصرف می‌کند نمی‌توان توزیع نقدی یارانه‌ها را در دستور کار قرار داد. اما اینکه یارانه ها هدف مند شود امری ضروری است.آمارها نشان می‌دهد چنانچه اقتصاد دولتی حاکم نبود مصرف واقعی در کشور ۳۰ تا ۳۵ درصد حال حاضر جامعه بود. بنابراین پیش از آنکه راه‌های سخت را برای هدفمندکردن یارانه‌ها انتخاب کنیم بسترهای لازم برای خروج از اقتصاد دولتی را فراهم آوریم. نکته اساسی آن است که توزیع نقدی یارانه‌ها در واقع ورود به نوعی اقتصاد دولتی جدید است که به جای تخصیص یارانه به تولید به مصرف کننده یارانه می‌دهد.

انتهای پیام

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.