مصالحی که در معماری سبز استفاده می شود؟

0
مصالح معماری سبز

مواد و مصالحی که در معماری سبز به کار گرفته می شوند، عملکرد حرارتی خوبی داشته و به لحاظ بهره وری انرژی، بهره وری آب، مدیریت منابع و صرفه جویی در هزینه های عمومی ساختمان، به خوبی عمل می کند. تأثیرات درازمدت مصالح روی محیط زیست، معیاری کلیدی برای انتخاب آنها می باشد. لیست زیر، راهنمای مناسبی برای انتخاب مصالح مناسب ساختمان های سبز می باشد. بهترین مصالح معماری سبز ، آنهایی هستند که چندین ویژگی را با هم ترکیب می کنند، مانند چوب اصلاح شده آکویا. این ماده، پایدار و بادوام بوده و از مواد تجدیدپذیر ساخته شده و غیرسمی می باشد. اینگونه مواد، اصلی ترین سازه های اکولوژیکی هستند و استفاده از آنها دستیابی به گواهینامه هایی مانند LEED را میسر می سازد.

محصولات بازیافتی

محصولات بازیافتی به دلیل بهره وری منابع، یکی از مصالح معماری سبز می باشند. نمونه هایی از این محصولات بازیافتی عبارتند از عایق های کاغذی بازیافت شده از روزنامه ها و کارتن ها، عایق های پشمی حاصل از لباس هایی از این جنس، سنگ بازیافتی و فلز بازیافتی. این مواد، موثر هستند، چرا که تولید آنها نیاز به مواد شیمیایی و انرژی کمتری دارد و همچنین نیاز به منابع اولیه کمتری دارند.

مواد تولید شده با فرآیندهای کارآمد

مواد تولید شده با فرآیندهای کارآمد، یکی از مصالح معماری سبز می باشند، زیرا تولید آنها به انرژی کمتری نیاز دارد و اتلاف منابع و انتشار گازهای گلخانه ای را به حداقل می رساند. یک نمونه از این مواد، بتن پایدار می باشد که از تکه شیشه و چوب های خرد شده ساخته می شود.

مواد غنی، طبیعی و تجدیدپذیر

این مواد از منابع موجود در طبیعت و پایدار فراهم می شوند. آنها باید تجدیدپذیر بوده و به میزان فراوان در طبیعت موجود باشند، سفال های خورشیدی به عنوان یکی از مصالح معماری سبز ، نمونه ای از این مواد می باشند.

مواد بازسازی و بازیابی شده

اینگونه مواد، همانطور که از نام آنها پیداست، بازسازی و بازیابی شده اند و ضرورت وجود آنها به علت صرفه جویی آنها در مصرف مواد و همچنین کاهش دفع زباله ها و ضایعات می باشد. این مواد بازیابی شده و عملکرد و کیفیت را بهبود می بخشند، مانند سقف های پلاستیکی.

مواد قابل استفاده مجدد و قابل بازیافت

اینها موادی هستند که در گذشته مورد استفاده قرار گرفته و همچنان در شرایط خوبی هستند و می توانند در ساخت و سازهای جدید، به عنوان یکی از مصالح معماری سبز ، مورد استفاده قرار گیرند. لوله های قدیمی و درب های قدیمی از این دسته می باشند.

مواد بادوام

موادی که در طولانی مدت سازگار با محیط زیست عمل کرده و نیاز به جایگزینی و نگهداری مکرر را از بین می برند. همچنین هزینه های کلی اصلاح کلی خانه ها یا ساختمان های ساخته شده را کاهش می دهند. علاوه بر این، مواد بادوام، ارزش قابل بازیافت بودن و استفاده مجدد را دارند.

مواد موجود در محل

استفاده از مواد موجود در محل، یکی از اصول معماری سبز می باشد، زیرا هزینه های حمل و نقل، انتشار گازهای گلخانه ای در طول حمل ونقل و تداخل در اکولوژی محلی را کاهش می دهد.

مواد غیر سمی

مواد غیرسمی در معماری سبز بسیار توصیه می شوند. این نوع مواد، کیفیت هوای داخلی را بهبود می بخشند.

محصولات مقاوم در برابر رطوبت

مواد مقاوم در برابر رطوبت، مانع رشد آلاینده های بیولوژیکی در ساختمان ها می شوند. اینگونه مواد در برابر رطوبت، ۱۰۰ درصد مقاوم هستند و به علت بهبود کیفیت هوای داخلی، در معماری سبز ترجیح داده می شوند.

محصولاتی با حداقل مواد آلی و شیمیایی

محصولاتی با سطح پایین مواد شیمیایی در طراحی معماری سبز بسیار کاربردی بوده و این مواد کیفیت هوای داخلی را بهبود می بخشند، زیرا غیرسمی بوده و برای سلامت ساکنان خطرناک نیستند.

مواد نگهدارنده آب و انرژی

مواد نگهدارنده آب به کاهش نیازمندی های کلی آب در طول ساخت و ساز و همچنین چرخه عمر ساختمان یا خانه کمک می کند. این مواد برای کاهش هدررفتن آب  و افزایش کیفیت آب در منطقه ساخت و ساز طراحی شده اند. از طرف دیگر، مواد نگهدارنده انرژی، موجب صرفه جویی در هزینه های انرژی و بهبود بهره وری انرژی ساختمان ها می شوند. سفال های خورشیدی و عایق های هوشمند، نمونه ای از این مواد هستند.

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.