پایان جنگ ترموستات‌ها در بنیاد آنلی

0

پایان جنگ ترموستات‌ها در بنیاد آنلی

دفتر شماره ۳ نام دفتر مرکزی جدید «موسسه فرهنگی بنیاد آنلی» در شهر تورین کشور ایتالیا است. کارلو راتی، معمار ایتالیایی، بنای قرن بیستمی بنیاد آنلی را به دفتر کار امروزینی تبدیل کرد که در آن همه نیازهای گرمایشی، سرمایشی ، نور، رزرو یک فضا یا اتاق ملاقات، و… کارکنان به صورت خودکار از سوی یک ترموستات تنظیم می‌شود. بگونه‌ای که همه اتاق‌ها توانایی سازگاری با خواسته‌ها و ترجیحات هر کارمند را دارد. این سیستم بر مبنای صدها سنسوری که با وای‌فای به هم متصل هستند کار می‌کند. در واقع وظیفه سنسورها جمع‌آوری اطلاعات مرتبط با وضعیت حضور افراد، دما، غلظت دی‌اکسید کربن و وضعیت اتاق‌های ملاقات است. بر این اساس با متناسب کردن وضعیت دما و نور با نیازهای افراد و گروه‌ها، شرکت می‌تواند مقدار زیادی از هزینه‌های انرژی بکاهد و از آنچه کارلو راتی «جنگ ترموستات‌ها» می‌نامد بپرهیزد.

راتی معتقد است هنگامی که ماهیت کار پیوسته دیجیتال می‌شود چرا ما باید به خودمان عذاب بدهیم و در محل کار حضور داشته باشیم؟ سپس پاسخ می‌دهد کهالبته به خاطر تعامل با افراد دیگر به این جریان ناگزیریم. او می‌افزاید: «ایده اصلی پشت پروژه دفتر شماره ۳ بنیاد آنلی این است که با یکپارچه‌کردن فناوری‌های دیجیتال درون‌فضای فیزیکی بهتر می‌توان روابط بین افراد و جایی که در آن هستند را سامان داد و به پررورش خلاقیت و تعامل آن‌ها یاری رساند». برنامه‌ای که برای این دفتر طراحی شده است می‌تواند موقعیت افراد و فضای کار را بر اساس نزدیکی و در دسترس‌بودن تنظیم کند. فناوری به کار رفته در دفتر شماره ۳ می‌تواند به عنوان مدلی هم برای شرکت‌های تجاری بزرگ و هم برای کسب‌و‌کارهای کوچک که تازه راه‌اندازی شده‌‌اند باشد. به گفته راتی این فناوری که برای همه سن‌ها با پیش‌زمینه‌ها و مسئولیت‌های گوناگون از دانشجویان تا مدیران شرکت‌های بزرگ طراحی شده است چند سال پیش هرگز نمی‌توانست رخ دهد.

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.