پروژه مشرق‌الاذکار- معبدی در امریکای جنوبی

0

نام پروژه: مشرق الاذکار
معمار: سیامک حریری
مکان پروژه: امریکای جنوبی (سانتیاگو)

این پروژه اولین معبد در تمامی امریکای جنوبی است، که معبدی قاره‌ای محسوب می‌شود.

طی فراخوانی عمومی در سال ۲۰۰۳، سیامک حریری، معمار ایرانی تبار کانادایی، طراحی و اجرای این پروژه فاخر را عهده دار شد.

کانسپت طرح می‌بایست از مفاهیم مذهبی معنوی بهاییت الهام می‌گرفت، و تعریف عدد ۹ که تمثیلی از تمامیت کمال در بهاییت است، کانسپت اصلی را، از یک اتاق گرد با ۹ پهلو، ۹ ورودی، ۹ راه، که شما را از هر طرف به معبد رهنمون می‌شد شکل داد.

ترکیب فرم کلی بنا، ایده‌ای برگرفته از حرکت گیاهان در تلاش برای جذب نور بود (مانند تلاش انسان برای درک و رسیدن به خدا)، که سیامک حریری این ایده را به طور اتفاقی در تماشای یک ویدئو کوتاه دریافت کرده و به اتودهای اولیه فرم تبدیل کرد.، طراحی خطوطی که در تلاش برای بالا رفتن و به هم رسیدن هستند.

و در نهایت فرمی باید شکل می‌گرفت که در تضاد مفهوم دیوار باشد، فرمی باز و پذیرا، نوع جدیدی از یک فضای مقدس، بدون هیچ الگویی!

بنا متشکل از سه متریال شیشه، فولاد و سنگ است، که هرکدام از آنها بطور ویژه‌ای به کار بسته شده‌اند.

اسکلت فولادی بنا طوری طراحی شده تا نور با حداکثر ظرفیت، امکان ورود به معبد را داشته باشد، پوسته خارجی نما از نوعی شیشه با نام برو سیلیکات، که بعد از ذوب و ریخته‌گری مجدد شکل نهایی حاضر را به خود گرفته تشکیل شد، و برای جلوگیری از شدت نور در داخل از سنگ‌های خاصی که از معادن ایتالیا استخراج شد استفاده شده است.

نهایتا معبد متشکل از ۲۰۰۰ میله فولادی، ۹۰۰۰ قطعه فولادی، ۷۸۰۰ قطعه سنگ، ۱۰،۰۰۰ قطعه شیشه ریخته‌گری شده همگی در اشکال یکسان تنها با سه درصد از بودجه ۳۰،۰۰۰،۰۰۰ میلیون دلاری به اتمام رسید.

فرم حاضر ۹ بال متصل به یکدیگر، که یک ستاره ۹پر را شکل می‌دهد، در تعقیب نور خورشید به هم می‌رسند، و سحرانگیز از هر راه ممکن هر نوری که موجود باشد را جذب می‌کند.

 

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.